Luke 11

ЧӀыпӀэ горэм Исус Тхьэм щелъэӀущтыгъ. Тхьэм зелъэӀу ужым, игъогу рыкӀохэрэм ащыщ горэм къыриӀуагъ: – Зиусхьан, умэхъэкӀо Иуан игъогу рыкӀохэрэм Тхьэм узэрелъэӀун фэе шӀыкӀэр зэраригъэшӀагъэм фэдэу, ори тэгъашӀэ.

Тхьэм щӀыпӀэ гуэрым щелъэӀурт Хьисэ. Тхьэм елъэӀуа нэужь, и гъуэгу ирикӀуэхэм ящыщ гуэрым абы жриӀащ: – Зиусхьэн, цӀыхухэр зыумэхъ Иуан и гъуэгу ирикӀуэхэм Тхьэм узэрелъэӀун хуей щӀыкӀэр зэраригъэщӀам хуэдэу, уэри дэ дыгъащӀэ.

– Тхьэм шъуелъэӀу зыхъукӀэ, моущтэу шъуӀо, – ариӀуагъ Исус. «О тя Тэ лъапӀэу уашъом щыӀэр! ПцӀэ цӀыфхэм агъэлъапӀэ орэхъу. Уи Тетыгъошхо къэрэкӀу. Узыфаер уашъом зэрэщыхъурэм фэдэу, чӀылъэми щэрэхъу.

– Тхьэм фелъэӀу щыхъукӀэ, мыпхуэдэу жыфӀэ, – яжриӀащ Хьисэ. – «Уэ ди Адэ лъапӀэу уафэм щыӀэ! Уи цӀэр цӀыхухэм ирегъэлъапӀэ. Уи Тепщэныгъэшхуэр кърекӀуэ. Уэ узыхуейр, уафэм зэрыщыхъум хуэдэу, щӀылъэми щрехъу.

Хьалыгъоу тищыкӀагъэр мафэ къэси къытэт.

ЩӀакхъуэу дызыхуэныкъуэр махуэ къэс къыдэт.

Тэ типсэкӀодшӀагъэхэр къытфэгъэгъух, сыда пӀомэ, тэри хэти мыхъун къытэзышӀэрэм фэтэгъэгъу. Шэйтаным псэкӀод тигъэшӀэнэу фит умышӀы, ащи тыщыухъум».

Дэ гуэныхьу тщӀахэр къытхуэгъэгъу, сыт щхьэкӀэ жыпӀэмэ мыхъун къыдэзыщӀэ дэтхэнэми дэри худогъэгъури. ШейтӀаным гуэныхь дигъэлэжьыну хуит умыщӀ, абы дыщыхъумэ».

– Шъо шъуащыщэу зыгорэм ныбджэгъу иӀэу тӀон, – ариӀуагъ Исус. – Чэщныкъом а ныбджэгъум иунэ макӀошъ, реӀо: «Синыбджэгъу, хьалыгъуищ чӀыфэу къысэт,

– Фэ фщыщ гуэрым ныбжьэгъу иӀэу жытӀэнщ, – яжриӀащ Хьисэ. – А ныбжьэгъум и унэм жэщыбгым макӀуэри, абы жреӀэ: «Ныбжьэгъу, щӀакхъуищ щӀыхуэу къызэт,